Op weg naar de binnenlanden voor olijfolie en voor de traditionele zoutwinning.
Na een heerlijk ontbijt lopen we richting strand zoals (bijna) elke ochtend en genieten van het enthousiasme van Pepper en het mooie uitzicht over de zee en de mooie baai van Sao Martinho do Porto.
Sao Martinho is de grote stad naast Salir do Porto. We ontmoeten op het strand een stel uit Luxemburg en raken aan de praat waarbij hun hond (een zwarte labrador) lekker met Pepper aan het stoeien is. We geven hun nog een paar tips wat ze zeker moeten gaan bezichtigen en vervolgen onze weg over het strand en proberen de oren van Pepper te zoeken, want luisteren zit er vandaag niet in. Potverdorie pepper zit weer in zijn bubbel!
Natasja heeft hem toch te pakken gekregen en we lopen via de houten bruggen, welke Sao Martinho en Salir met elkaar verbinden, terug naar huis want we zijn van plan om naar Rio Maior te vertrekken.
Rio Maior ligt 31 km van Salir do Porto, en het is ontzettend mooi om de route zonder tolwegen te nemen, want hier kom je nog authentieke huizen tegen en is het prachtig om de natuur in volle bloei te zien. We komen o.a. ook langs “Mercado de Santana” welke alleen op maandag is geopend. Dit is een ontzettend grote markt waar je alles kan krijgen, van fruit, groenten, kleding maar ook meubels tot aan levende dieren.
We vervolgen onze weg en komen aan bij de olijfoliefabriek met de naam Azeite Fonte de Bica. Helaas kunnen we de parkeerplaats niet op omdat deze wordt geblokkeerd door een bus waar we vriendelijk vragen om de bus 5 meter naar voren te rijden, maar dat was al teveel.
We hebben vakantie en maken ons niet druk en wachten onze beurt wel af. Nadat bijna het hele verzorgingshuis van Portugal in de bus was ingestapt konden we parkeren en de winkel binnen lopen. Het was de bedoeling om 6 flessen olijfolie te kopen, maar uiteindelijk werden het toch een heel dozijn. Maar wat maakt het uit, zo lekker krijgen we deze niet in Nederland.
Ook mocht ik nog even door de fabriek lopen waarbij me werd verteld dat in het seizoen ong. 50.000 kg per dag aan olijven worden verwerkt en als het seizoen is afgelopen hun ong. 1,5 mio liter olijfolie hebben verwerkt.
Op korte afstand van de fabriek ong. 3 km verder ligt een plaats met de naam Marinhas de Sal de Rio Maior. Hier wordt het zout op traditionele, ambachtelijke wijze gewonnen in ondiepe houten zoutpannen (verdamping in 3 tot 6 dagen, gevolgd door 60 uur drogen op houten vloeren). De zoutwinning dateert al minstens uit het jaar 1177 (meer dan 800 jaar geleden. Een “must see”
als je in de buurt bent.
Nadat we deze ochtend nuttig hebben besteed, rijden we terug naar ons huisje waar Natasja een heerlijke lunch verzorgd. Omeletje met mozarella en tomaten, mhmmmmm dat wordt smullen 😊
Ons plan voor vandaag was eerst om naar Nazaré te rijden maar helaas zijn er géén grote golven en deze worden pas volgende week verwacht. Hopelijk dus volgende week spectaculair uitzicht en mooie foto’s. Wordt vervolgd…..